اين پول هر سال از سوى پادشاه روم به درگاه شاهنشاه ايران حمل مىشد . انوشيروان از روم به سرزمين خزرها رفت و از آنان كه بسيارى از مردم ايران را كشته بودند ، خونخواهى كرد و گروهى از ايشان را كشت و اموالشان را به غنيمت گرفت .

--> [ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل : انوشيروان در جاهاى ديگر كارهاى مهم‌ترى داشت ، قرارى راجع به متاركهء پنج ساله داده شد و اين متاركه در سال 562 ميلادى ، به شرايط ذيل مبدل به صلح پنجاه ساله گرديد : 1 - دولت ايران لازيكا را تخليه كرده به روم واگذار مىكند و دولت روم متعهد مىشود كه در ازاى اين اقدام ، در مدت پنجاه سال ، سالى سى هزار سكه طلا به دولت ايران بپردازد . 2 - مسيحيان ايران در مذهب خود آزاد خواهند بود . و ليكن حق تبليغ نخواهند داشت . 3 - دولت ايران ساخلوى در دربند قفقازيه نگاه خواهد داشت . انوشيروان از صلح خود با بيزانس استفاده كرده به مملكت هون‌هاى سفيد قشون كشى نمود و براى اطمينان از پيشرفت خود ، قبلا با ترك‌ها اتحادى بر ضد آنها منعقد كرد . كيفيات اين جنگ‌ها را نمىدانيم . همينقدر معلوم است كه در حين جنگ پادشاه هياطله كشته شد و اين مملكت بين ايران و خاقان ترك‌ها تقسيم گرديد . بدين سان كه جيحون سرحد شمال شرقى ايران شد . و باختر و طخارستان ( در مشرق باختر ) و زابلستان و رخج جزو ايران گرديدند . ( تقريبا در حدود 557 ميلادى ) بقيه ذيل در صفحه بعد